تبلیغات
وبلاگicon
پایگاه اطلاع رسانی عالمون
 
قالب وبلاگ
کانال تلگرام
معرفی کتاب

معرفی

ده رساله
این کتاب اثر ارزشمند آیت الله رضا استادی است که همانگونه که از نامش پیداست حاوی ده مقاله می باشد. این مقالات در موضوعات عقاید، احادیث، فقه، تاریخ و... بوده و از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم منتشر شده است. عناوین کتاب عبارتند از «امامت، مدارك نهج البلاغه، شورى در قرآن و حدیث، غنیمت در آیه خمس، تحقیق در یك مسأله فقهى (ریش‌تراشى)، تحقیقى درباره دعاى ندبه، سیرى اجمالى در تاریخ تدوین حدیث، بحثى پیرامون تقسیم حدیث به چهار قسم، امام سجاد علیه السّلام و داستان حرّه، كلمات الاعلام حول الشهادة الثالثة»

انوار حکمت

قال الإمام الصادق (ع):

رَأْسُ السَّنَةِ لَیْلَةُ الْقَدْرِ یُكْتَبُ فِیهَا مَا یَكُونُ مِنَ السَّنَةِ إِلَى السَّنَةِ.

آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آینده نوشته مى‏شود.


وسائل الشیعة، ج7، ص258


درس زندگی

دست گل رضوی
آیت‌الله وحید خراسانی فرمودند: مدت بیست سال در مدرسه حاج حسن مشهد تحت سرپرستی مرحوم حاج شیخ حبیب الله گلپایگانی - که سالها در مسجد گوهرشاد امام جماعت بود - بودم. ایشان روزی به من فرمودند: مدتی در تهران مریض و بستری شدم؛ روزی به جانب حضرت رضا علیه‌السلام رو کرده، گفتم: آقا! من چهل سال تمام پشت در صحن، در سرما و گرما، سجاده پهن کرده، نماز شب و نوافل نیمه شبم را - تا در باز می‌شد - می‌خواندم و بعد داخل می‌شدم؛ حالا که بستری شده‌ام به من عنایتی بفرمایید. ناگاه در همان حال بیداری دیدم در بستان و باغی در خدمت حضرت رضا علیه‌السلام هستم ایشان از داخل باغ گلی چیده، به دست من دادند من آن گل را بوییدم و حالم خوب شد. آن دستی که حضرت رضا علیه‌السلام به آن دست گل داده بودند، چنان با برکت بود که بر سر هر بیماری می‌کشیدم فی الحال شفا می‌یافت. آقای گلپایگانی می فرمودند: اوایل با یک مرتبه دست کشیدن بیماریهای صعب العلاج بهبود می‌یافت؛ ولی بعدها که با این دست با مردم مصافحه کردم، آن برکت اول از دست رفت؛ اکنون باید دعاهای دیگری را نیز به آن بیفزایم تا مریضی شفا یابد.


اوقات شرعی


رضا بابایی می نویسد: در هیچ دوره‌ای مانند دورۀ مشروطه، حوزه‌های علمیه دو شقه نشد. در نجف، دو مرجع بزرگ، یعنی آخوند خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی در برابر هم قرار گرفتند و در تهران و مشهد و قم نیز همین نزاع پدید آمد. شیخ فضل الله نوری در دادگاهی محاکمه شد که قاضی آن، هم‌لباس و هم‌‌دورۀ شیخ در حوزه بود و در تبریز ثقة الاسلام تبریزی طرفدار مشروطه، در روز عاشورا به فرمان روس‌ها اعدام شد؛ بدون کوچک‌ترین واکنشی از سوی عزاداران و روحانیت آذربایجان. در مجموع شمار روحانیون مخالف مشروطه، بیش از موافقان آن بود.



اگر آخوند خراسانی و چند تن دیگر از مراجع نجف، به حمایت از مشروطه برنمی‌خاستند، قطعا مشروطه، طرفداران کمتری در حوزه می‌یافت. دلیل آن هم روشن است؛ مشروطه‌، ساختاری را بر کشور حاکم می‌کرد که تا آن روز ناشناخته بود. ساختار جدید، به مجلس حق قانون‌گذاری می‌داد و دستگاه قضا را در مسیری دیگر می‌انداخت و روحانیت را جایگاهی دیگر می‌نشاند و قدرت را پخش می‌کرد و ... یکی از نامدارترین مخالفان مشروطه، مرحوم آیت الله سید علی سیستانی، پدربزرگ آیت الله العظمی سید علی سیستانی، مرجع تقلید حاضر در حوزۀ علمیۀ نجف است. وی نیز از مراجع تقلید زمان خود در مشهد بود و در سال 1301 خورشیدی درگذشت. شهرت آیت الله سیستانی(پدربزرگ) بیشتر به دلیل مخالفت‌های صریح و بسیار نامهربانانه‌اش با مشروطه و سیستم پارلمانی بود. وی چنان مخالف مشروطه و مشروطه‌خواهی بود که در رسالۀ عملیه‌اش که حواشی او بر رساله‌های دیگران بود، نوشته است: از شرایط مجتهد این است که مشروطه‌خواه نباشد(محمد شربف رازی، گنجینه دانشمندان، ج5، ص189؛ غلامرضا جلالی، روحانیت و مشروطیت، ص137). بارها مردم مشهد از ایشان شنیده بودند که مشروطه کفر است و مشروطه‌خواه، کافر و مهدور الدم. آقای غلامرضا جلالی در کتاب روحانیت و مشروطیت، ص137.می‌نویسد: «سید علی سیستانی، از شاگردان میرزای شیرازی و سید باقر رضوی، در شمار کسانی بودند که از چشم‌انداز فقهی، نهضت مشروطه را نپذیرفتند. اینان مشروطه را ناسازگار با شریعت می‌دیدند. در نگاه ایشان، در اجرای شریعت نیازی به رایزنی نبود. از این نگاه، تکیه بر اکثریت برای نوشتن قانون، سرشماری، نرخ‌گذاری، مساوات زن و مرد و مسلمان و کافر، حدود شرع و نوشتن نظامنامه برای وزارتخانه‌ها خلاف شرع به شمار می‌رفت.
به همین دلیل سید علی سیستانی در ردّ مشروطه چندان پایداری داشت که حتی در رسالۀ عملیۀ خود، مشروطه‌خواه نبودن را از شروط مرجع تقلید برشمرد. فتوای او علیه مشروطیت مشهور است: «المشروطة کفر والمشروطة‌طلب کافر، ماله مباح و ...» سید احمد مددی هم می‌نویسد: «در مشهد نیز بیشتر علما با استبداد موافق بودند که دلایل خودشان را داشتند. مرحوم سید علی سیستانی ـ جدّ آیت الله سیستانی که اکنون در عراق هستند ـ در آن زمان یکی از مراجع خراسان و از طرفداران سرسخت استبداد بودند و فتوای معروفی به ایشان نسبت داده‌اند، با این مضمون: المشروطة کفر والمشروطة‌طلب کافر، ماله و دمه مباح.» (مددی، سید احمد. نگاهی به دریا، ج1، ص171)
برادرزادۀ ایشان مرحوم حجت الاسلام و المسلمین آقای حاج سید حسن دُرافشان گفته است: «وقتی نوجوان بودم، در منزل عمویم مرحوم آیت الله سید علی سیستانی مشغول درس بودم که در زدند... در را باز کردم. دیدم رئیس لشکر است. با چکمه‌هایش روی فرش وارد شد. ایشان هم خیلی با شهامت به او تندی و پرخاش کردند، به گونه‌ای که برگشت و چکمه‌هایش را درآورد و وارد شد. نامه‌ای را درآورد که در آن حکم قتل ایشان بود یا اینکه سکوت کنند. کُلتش را هم درآورد. ایشان هم دکمه‌های لباسش را باز کرد و گفت: تمام لچک‌های زن‌های خراسان بر سرت اگر نزنی. رئیس لشکر کُلتَش را در جیبش گذاشت و... رفت. بعد من به ایشان گفتم: آقا، چرا اینطور با این شخص پرخاش و تندی کردید؟ گفتند: سر به سجده گذاشته بودم و دعا می‌کردم که مادرم حضرت زهرا(س) را دیدم، فرمودند: ننه! علی! نترس! حرفت را بزن و ایستادگی کن.» (محمدی ری شهری، محمد، خاطره‌های آموزنده، ص361، به نقل از آیت الله سید جعفر سیدان، داماد پسر آیت الله سیستانی).
اما نوۀ ایشان، حضرت آیت الله العظمی سیستانی، سیره‌ای به‌کلی متفاوت با جد خود، و برخی مراجع حاضر دارند. نگاه ایشان به حکومت و سیاست تنها در اظهار نظرهایشان دریافتنی نیست، بلکه سکوت‌های ایشان نیز در برخی مسائل جاری در عراق و جهان اسلام، درس‌آموز است؛ به طوری که اگر کسی بخواهد ویژگی‌‌ها و مشی سیاسی ایشان و تفاوت آن را با دیگران بشناسد، بهترین راه این است که فهرستی از موضوعاتی که ایشان دربارۀ آنها اظهار نظر یا سکوت کرده‌اند، تهیه کند و سپس آن را با موضوعات و مسائلی که مراجع دیگر در ایران و عراق دربارۀ آنها اعلام نظر یا سکوت کرده‌اند، بسنجد؛ یعنی فارغ از محمول‌ها، فقط موضوع‌شناسی کند.


طبقه بندی: کتابخانه،
برچسب ها: آیت الله سیستانی، سیاست، مشروطه، فقه، مرجعیت،
[ یکشنبه 21 تیر 1394 ] [ 02:48 ق.ظ ] [ میرزا عبدالله خدابنده ]
.: Weblog Themes By Weblog Alemoon :.
مراقبات
مراقبات

از دیگر مراقبتها در این ماه (رجب) این است كه سالك معنى ماه حرام را بداند تا مواظب تمام كارها و حالتها و حتى امورى كه وارد قلبش مى شود باشد. و بداند كه سه ماه رجب، شعبان و رمضان ماه عبادت است . بنابراین سزاوار است طالبان علم در آن ماهها عبادت را مقدم بر تحصیل علم نمایند؛ گر چه تحصیل علم نیز از برترین عبادتهاست.


تفسیر آیت‌الله وحید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

.هرگونه استفاده از مطالب، تصاویر و... تنها با ذکر منبع بلا مانع است